Historiek

In het begin van de twintigste eeuw voelden enkele jeugdige Genkenaars de kriebel om te voetballen. In het begin werd er gespeeld op een pleintje op het “Dinsel”, achter Gregoorke.

Met kalk werden lijnen getrokken  en de doelen bestonden uit houten palen.

Het grootste probleem, was het in het bezit komen van een fatsoenlijke bal. Vermits een voetbal eerder een zeldzaamheid was, werd er soelaas gezocht bij de koeien en varkens. Die stonden tenminste hun blaas af. Deze werden dan in een leren omhulsel verwerkt, waarvan de opening dicht geregen werd met een veter.

Bij het opblazen ontstond op de plaats bij de veter een bult, die bij het trappen en koppen voor problemen zorgde. Vooral bij het koppen was het oppassen, kreeg men die bult op het hoofd dan was men er soms niet goed van.

De kledij had niet veel om het lijf. En korte broek en een paar stevige schoenen.

De wedstrijden verliepen in vriendschappelijke sfeer. De tegenstrevers van die tijd waren de omliggende streken o.a. Zutendaal en Wiemesmeer.

Het duurde niet lang of Genk kreeg zijn eerste officiële voetbalvereniging. Op 26 maart 1922 werd een oproep gedaan tot oprichting. Deze oproep, die kwam van JAN HANSEN, kende een enorm succes want drie weken later telde GENK VV reeds 25 leden. Voorzitter was JEFKE HANSEN, gesteund door schoenmaker JAN HANSEN, die voor schoenen en ander materiaal zorgde. Als clublokaal, het Katholiek Volkshuis, in de Molenstraat.

In 1924 werd het Kerkebos afgekapt. Het terrein werd genivelleerd met steun van het gemeentebestuur en zo kreeg Genk VV een nieuwe bestemming, het plein achter de kerk.

Aangezien men nu over een degelijk sportterrein kon beschikken besloot men zich in 1926 aan te sluiten bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond, onder de naam GENKER VOETBALVERENIGING, in verkorting Genk VV met stamnummer  735 en als clubkleuren GEEL-ZWART

De jaren volgde mekaar op en Genk VV groeide en bloeide onder impuls van vooraanstaande mensen uit de gemeente. Zo kwam de eerste bekroning tijdens het seizoen 1933-1934. Men speelde kampioen in tweede provinciaal (in die tijd bestond nog geen eerste provinciaal) en men promoveerde naar bevordering. GENK VV was fier op die prestatie, vooral omdat het resultaat was van jarenlange inzet, bekomen op eigen kracht met spelers die woonachtig waren in Genk.

In dat jaar nam EDGARD LANTMEETERS het voorzitterschap over van LAMBERT NELIS. Nu zat Genk VV op rozen. De nieuwe voorzitter had werkelijk alles, zijn geld en tijd, over om Genk VV in bevordering te houden. Hij reisde heel Limburg af om spelers aan te trekken. Aangezien hij een depot had van de brouwerij in Alken kon hij dus ook werk verschaffen en spelers vrij maken om te spelen. EDGARD was niet enkel voorzitter maar ook een hevig supporter. Als supporter bestond een van zijn bezigheden in het uitschelden van de scheidsrechter.  Het kwam zelfs zover dat hij door de Bond geschorst werd en niet meer op het veld van Genk VV mocht komen. EDGARD liet het hier niet bij, op grond die hij bezat en naast het voetbalveld van Genk VV lag, liet hij een tribune bouwen zodat hij vandaar de wedstrijden kon volgen.

Genk VV, dat nu in bevordering speelde, met een totaal nieuwe ploeg behaalde 4 seizoenen lang mooie ereplaatsen. Het eerste seizoen ( 1934-1935) een achtste plaats toen THOR WATERSCHEI kampioen werd. Misschien herinneren oude Genkenaars zich nog de legendarische wedstrijd van dat seizoen “Genk VV – THOR Waterschei”, toen Genk VV aan de rust 4-0 voorstond. In de tweede helft was er echter geen houden aan de stormloop van THOR en de wedstrijd eindigde op 4-4.

In het seizoen 1935-1936 werd men 5de, met Stade Leuven als kampioen. En in het seizoen 1936-1937 een elfde plaats met Excelsior Hasselt als kampioen. Dat seizoen was voor Genk VV nochtans rooskleurig begonnen. Men deed zelfs mee voor de eerste plaats tot het noodlot toesloeg. De voorzitter en weldoener EDGARD LANTMEETERS kwam terug van onderhandelingen voor Genk VV, toen hij tijdens een ongeluk het leven verloor. Alsof dat niet genoeg was liep de keeper een sleutelbreuk op moest men de rest van het seizoen zonder keeper verder.

Het verlies van Edgard Lantmeeters had zware gevolgen voor de club. Spelers trokken weg want het geld was er niet meer, resultaten bleven uit. Genk VV richtte zich tot de handelaars van Genk maar met weinig resultaat. Verzwakt door het verlies van hun sponsor en mede door de mobilisatie voor de 2de wereldoorlog behaalde GENK VV in het seizoen 1938-1939 slecht 3 punten en moest dus degraderen.

Genk VV speelde terug in 2de provinciaal. Ondanks de vele moeilijkheden slaagde men erin om nog 11 jaar in 2de provinciaal te spelen. Zo eindigde men tijdens het seizoen 1951-1952, het jaar waarin men het 25 jarig bestaan vierde, op een tiende plaats. Dat men 11 jaar lang kon stand houden in de 2de provinciale had men grotendeels ook te danken aan de supportersclub “JONG en MOEDIG”. Zij luisterde de wedstrijden op met muziek en onder de rust werden er zelfs turndemonstraties gegeven, waaruit de stichting van de huidige turnvereniging “JONG en MOEDIG” (J.e.M.) ontstond.

In 1947 werd op het veld achter de kerk verlichting gezet zodat men ook avond wedstrijden kon spelen tegen THOR WATERSCHEI en een selectie uit MAASTRICHT.

Ondanks alle steun en inzet werd 1952-1953 het laatste jaar. Niet alleen in 1ste provinciaal (1952-1953 het eerste seizoen dat er een eerste provinciaal bestond) maar ook voor de club. Men eindigde trouwens op de laatste plaats en als gevolg van strubbelingen binnen de club, kwam er een einde aan het bestaan van GENK VV.

Gelukkig werd GENK VV onder impuls van de Genkse volksfiguur bij uitstek EGIDIUS CUYPERS terug opgericht. Op 31 augustus 1956 sloot Genk VV terug aan bij de Belgische Voetbalbond ditmaal onder stamnummer 5952.  Zo kon men het seizoen 1957-1958 namelijk in de laagste reeks, 3de provinciaal, terug aanvangen. Een seizoen dat met een vijfde plaats werd afgesloten.

In 1970 werd het voorzitterschap van STEPHAN CASTRO overgenomen door ROBERT GABRIELS. Dit was niet de enige verandering bij Genk VV. Onder impuls van DESIRE VAN MOL werd een jeugdcomité opgericht, hiervoor ging hij de steun vragen bij BROEDER MARCEL, een geknipt figuur voor deze taak aangezien hij reeds jarenlang met succes de schoolvoetbal leidde.

Zo kon Genk VV ieder jaar over de beste jeugdspelertjes beschikken aangezien hij de jongens kende van op de Broederschool. In overleg met de ouders liet hij hen dan zo vlug mogelijk een aansluitingskaart tekenen. Dit viel echter niet overal in goede aarde. Zo vond o.a. schepen DERAEVE dat Broeder Marcel de andere Genkse clubs benadeelde, aangezien zij praktisch geen spelertjes meer konden aansluiten. Hierop antwoordde Broeder Marcel dat die tactiek reeds lang achterhaald is. De tactiek van Genk VV was nu, iedere pasgeboren jongentje een aansluitingskaart van Genk VV cadeau te doen. Waarop de bedenking van Schepen DERAEVE : “Gij zijt een bandiet”

Zo startte men in augustus 1970 met 4 jeugdploegen: miniemen, kadetten, scholieren en juniors.

Twee jaar later werd een damescomité opgericht en in datzelfde jaar werd GENK VV een V.Z.W.

De geruchten deden de ronde dat het voetbalveld achter de Kerk moest verdwijnen en aangezien men nood had aan meer dan één voetbalveld werd uitgekeken naar een andere locatie.

In 1973 werd een terrein gehuurd aan het Schiepse Bos om er een voetbalveld aan te leggen. Dit werd echter na een tijd onteigend door het O.C.M.W. om er een nieuw ziekenhuis te bouwen. Wel was het O.C.M.W. bereid een veld aan te leggen in de omgeving op voorwaarde dat het niet te frequent zou gebruikt worden. In 1976 gingen beide partijen akkoord met deze overeenkomst.

23 jaar hard zwoegen kostte het GENK VV om uit derde provinciaal te geraken en in het seizoen 1979-1980 werd GENK VV kampioen. Dit was een succesvol jaar want ook de reserven, kadetten en scholieren speelden kampioen. Het was duidelijk dat Genk VV nu de vruchten plukte van een intens jeugdbeleid. Ook de volgende jaren wierp dat beleid vruchten af.

Het seizoen 1980-1981 werd afgesloten met een mooie vierde plaats. Na amper 3 seizoenen bewerkte Genk VV de promotie naar eerste provinciaal en dit met eigen jeugd en keihard werken. Spijtig genoeg moest men na twee jaar een stapje terugzetten en speelden men terug in 2de provinciaal.

Ondertussen moest men uitkijken naar een andere locatie. Het terrein achter de kerk moest definitief verdwijnen en men wist niet hoe lang men nog kon beschikken over het terrein aan het ziekenhuis.

Ook nu werd een plaats gevonden namelijk het “BRONSBOS” in Kattevenia. Na verschillende jaren van hard werk, omdat men zoveel mogelijk in eigen beheer wou doen, kon men op 14 augustus 1990 verhuizen naar de nieuwe accommodatie. Gedaan met kleedkamers in garageboxen, gedaan met het wassen in kommetjes, eindelijk kon men beschikken over drie terreinen, zes kleedkamers, douches en een prachtige kantine. Genk VV was fier op het project. Voorzitters in die tijd waren JEAN THIJS en dokter EMIEL HOUBEN

Tijdens het tweede seizoen op BRONSBOS leefde de ambitie bij Genk VV hoog op. Horst Schlierer (ex-Thor Waterschei, FC Antwerp) werd aangesteld als speler trainer en met KLAUS PUDELKO (Thor Waterschei) werd een topper als doelwachter ingehaald. Voor het seizoen 1992-1993 werden nog enkele versterkingen binnen gehaald en met Jan Souren een ervaren trainer. En het lukte Genk VV werd na een spannend duel met Verbroedering Maasmechelen kampioen en steeg terug naar eerste provinciaal. Het eerste jaar in 1ste provinciaal was een hoogtepunt. Wij herinneren ons nog de wedstrijd tegen het toenmalige Heusden Zolder voor 1500 toeschouwers.

Het arrest BOSMAN zorgde er echter voor dat de spelers  nu vrij konden gaan en staan waar men wilde. Aangezien het bestuur van Genk VV niet wilde en niet kon ingaan op de eisen van een van hun sponsors vertrokken de sterkhouders. Genk VV ging verder met eigen jeugd en degradeerde naar tweede provinciaal en later zelfs naar derde.In 2004 kende Genk VV een glansseizoen, de eerste ploeg speelde kampioen maar ook de reserven deden dit. het goede voorbeeld werd gevolgd door zowel de Kadetten A als de Kadetten B. Vele seizoenen heeft men in deze reeks stand gehouden maar door de veranderingen bij het indelen van de reeksen (een tweede provinciaal minder) moesten er bijna 20 ploegen degraderen. Genk VV was  er ondanks een elfde plaats bij.

Aan de visie van Genk VV veranderde er niets. Eigen jeugd kreeg voorrang en zwaar betaalde spelers kan en wil Genk VV zich niet veroorloven. Verschillende jaren werd er geknokt in derde provinciaal, verschillende keren bereikte men de eindronde, doch telkens met weinig succes, tot…… vorig seizoen. De eindronde werd behaald en na enkele zenuwslopende wedstrijden werd de promotie naar tweede terug gevierd. Genk VV start het seizoen 2009-2010 weer in tweede provinciaal en weer met zoveel mogelijke eigen spelers of jongeren uit de omgeving.

Nieuw!!

Multimove 3 tot 6 jaar

contactpersoon: ronnyantispamggjghg78711212sdfdAZXXsdfsdf@antispamggjghg78711212sdfdAZXXsdfsdfgenkervv.be